చందమామ కథలు
పండుటాకుల పాట
అనగా అనగా ఒక పెద్ద రావిచెట్టు. ఆ చెట్టు కొక పెద్దకొమ్మ. ఆ కొమ్మకొక చిన్న రెమ్మ. ఆ రెమ్మ కొక చిన్న చిగురుటాకు. చిగురుటాకును గాలి చల్లగా జోకొట్టింది. సూర్యకిరణాలు వెచ్చగా మేలుకొలిపాయి. ఆనందంతో ఉబ్బిపోయింది, చిగురుటాకు.
ఇంతలో ఒకపాట సన్నగా వినిపించింది. ఈ పాట చుట్టుపట్ల చెట్లమీదినుంచి సన్న సన్నగా వచ్చింది. ఈ పాట చుట్టుపట్ల విన్నాయి. అవికూడా పాట అందుకున్నాయి. రావిచెట్టుమీది పండుటాకులన్నీ పాడసాగాయి.
చిగురుటాకు ఈ పాట విన్నది. ఈ పాట ఏమిటో దానికి అర్ధం కాలేదు. " పండుటాకులు రాలే వేళయింది" అని చెప్పింది పక్క ఆకు.
రాలి కిందపడటంలో ఆనందం ఉంది ఉండాలి అనుకున్నది చిగురుటాకు. రాలి కిందపడే భాగ్యం తనకు లేదే అని విచారించింది చిగురుటాకు.
చిగురుటాకు తన విచారాన్ని రెమ్మకు చెప్పింది. రెమ్మ మందకు చెప్పింది. మంద కొమ్మకు చెప్పింది. కొమ్మ బోదెకు చెప్పింది. బోదె తల్లి చెట్టుకు చెప్పింది.
తల్లిచెట్టు బోదెతో చిగురుటాకుకు ఈ విద్ధంగా కబురుచేసింది:
" చిగురుటాకును విచారించవద్దను. నన్నే అంటి పెట్టుకుని ఉండమను. నేనిచ్చే ఆహారం ఆరగించమను. ఎండలో చలి కాచుకోమను. గాలిలో ఆడుకోమను, పండుటాకుల పాటపడే సమయం దానంతట అదే వస్తుంది. అప్పటిదాకా అగమను."
ఈ మాట బోదె కొమ్మకు చెప్పింది. కొమ్మ మండకు చెప్పింది. మండ రెమ్మకు చెప్పింది. రెమ్మ చిగురుటాకుకు చెప్పింది. "అమ్మ చెప్పినట్టే చేస్తానులే," అన్నది చిగురుటాకు.
మళ్లీ పండుటాకులపాట వినిపించింది. పండిన ఈ ఆకు కూడా ఆ పాట విన్నది. మిగిలిన పండుటాకులతో పాటు పాడ నారంభించింది. పాట తెచ్చిన గాలి మెల్లిగా పండుటాకును చెట్టునుంచి వేరుచేసింది.
పండుటాకు మెల్లిగా గాలిలో తేలుతూ క్రింద పడిపోయింది.
కింద అనేకమైన ఎండుటాకు లున్నాయి. వాటిమధ్య పడి పండుటాకుకుడా వాటిలాగే దీర్ఘనిద్ర పోయింది.
No comments:
Post a Comment
Thanks for visiting this site ....